Kwasy humusowe powstają w skutek rozkładu resztek organicznych. Dzięki swoim właściwościom działają jak „klej” koloidów glebowych, wiążą nierozpuszczalne jony i uwalniają je w miarę zapotrzebowania roślin.

Kwasy humusowe modyfikują strukturę gleby, zapobiegając utracie wody i erozji w glebach piaszczystych a wpływając korzystnie na przewietrzanie gleb zwięzłych.

Korzystnie wpływają na kiełkowanie nasion, ich żywotność. Poza wpływem na kiełkowanie i wzrost roślin, daje się również zauważyć wpływ kwasów humusowych na namnażanie pożytecznych mikroorganizmów glebowych, jak również stymulowanie systemu odpornościowego roślin.

Mają zdolność wiązania nierozpuszczalnych jonów metali, tlenków oraz wodorotlenków i powolnego ich uwalniania w miarę zapotrzebowania roślin. Ze względu na ich właściwości możemy mówić o trzech typach działania : fizycznym, chemicznym i biologicznym.

  • modyfikują strukturę gleby,
  • zwiększają pojemność wodną gleby a przez to zmniejszają zagrożenie suszą,
  • zapobiegają pękaniu gleby, powierzchniowemu odpływowi wody i erozji gleby poprzez zwiększanie zdolności koloidów do wiązania wody,
  • poprawiają strukturę, zapobiegają utracie wody i składników pokarmowych w lekkich glebach piaszczystych,
  • rozluźniają gleby zwięzłe i poprawiają ich przewietrzanie,
  • ciemniejszy kolor gleby zwiększa absorbcję energii słonecznej.
  • neutralizują pH gleby,
  • wzbogacają glebę w substancje mineralne i organiczne,
  • poprawiają dostępność składników pokarmowych i wody dla roślin,
  • zatrzymują rozpuszczalne w wodzie nawozy mineralne w strefie korzeniowej i zmniejszają ich wypłukiwanie,
  • działają jako naturalny czynnik chelatujący jonów metali w środowisku zasadowym i ułatwiają ich pobieranie przez system korzeniowy,
  • posiadają bardzo wysoką pojemność wymiany koloidowej,
  • zwiększają konwersję składników pokarmowych (NPK i mikroelementów) do form dostępnych dla roślin,
  • zwiększają pobieranie azotu przez rośliny,
  • pomagają eliminować chlorozy spowodowane brakiem żelaza,
  • zmniejszają dostępność substancji toksycznych z gleby.
  • stymulują wzrost roślin poprzez przyspieszanie podziałów komórek,
  • działają jako organiczne katalizatory wielu procesów biologicznych.
  • stymulują enzymy roślin i zwiększają ich produkcję,
  • zwiększają naturalną odporność roślin na choroby i szkodniki,
  • stymulują wzrost korzeni, szczególnie pionowych, przez co zwiększają pobieranie składników pokarmowych,
  • zwiększają oddychanie korzeniowe,
  • wspomagają fotosyntezę,
  • zwiększają zdolność kiełkowania nasion i ich żywotność,
  • stymulują wzrost i namnażanie pożytecznych mikroorganizmów glebowych.

Chitozn to naturalny, nietoksyczny , biodegradowalny i biofunkcjonalny polimer , bezpieczny dla  organizmu człowieka i środowiska.  Otrzymywany z pancerzy skorupiaków morskich w drodze deacetylacji chityny, która zaraz po celulozie jest najliczniej występującym w przyrodzie materiałem organicznym. Wykazuje działanie antybakteryjne, antygrzybiczne i przeciwutleniające .

  • obniża poziom cholesterolu
  • podnosi odporność organizmu poprzez zwiększenie aktywności limfocytów T
  • obniża ciśnienie tętnicze
  • korzystnie wpływa na perystaltykę jelit
  • likwiduje nadkwasotę i wzdęcia
  • reguluje pracę trzustki i wątroby
  • oczyszcza organizm z toksyn , metali ciężkich i innych szkodliwych substancji
  • stymuluje produkcję kolagenu
  • przyspiesza gojenie ran i oparzeń słonecznych
  • zapobiega powstawaniu blizn
  • łagodzi zmiany po ukąszeniu owadów
  • hamuje procesy starzenia skóry
  • zapobiega utracie wilgoci przez skórę
  • Chroni przed wolnymi rodnikami i drobnoustrojami.
  • korzystnie wpływa na jakość i wysokość  plonu
  • pobudza naturalną odporność roślin w walce z patogenami.
  • pobudza rozwój systemu korzeniowego
  • stosowany w formie oprysku wytwarza na roślinie rodzaj filmu zapobiegając nadmiernemu parowaniu wody, jak również stanowi barierę przed szkodnikami.
  • chroni rośliny przed stresem.

Chitozan jest polimerem powszechnie występującym w przyrodzie. Otrzymuje się go z chityny, która stanowi materiał konstrukcyjny skorupiaków (krewetki, kraby, raki, kryl), owadów , grzybów i bakterii. Jest polisacharydem o strukturze molekularnej bardzo podobnej do celulozy. Jako związek pochodzenia naturalnego, nietoksyczny i biodegradowalny, jest całkowicie bezpieczny dla środowiska.

Pod względem budowy chemicznej jest polisacharydem złożonym z wielu cząstek aminocukru, połączonych ze sobą wiązaniem β 1-4. Tym aminocukrem jest chitozamina (D-glukozamina) będąca pochodną D-glukozy, w której grupa OH w pozycji drugiej została podstawiona grupą aminową (NH2). Dla porównania celuloza jest polisacharydem złożonym z cząstek D-glukozy również połączonych wiązaniem β1-4.

Terminem chitozan określa się związki, jakie powstają w procesie deacetylacji chityny w wyniku działania stężonych alkaliów w podwyższonej temperaturze co prowadzi do stopniowej eliminacji grup octanowych i powstania wolnych grup aminowych w pierścieniach glikozydowych biopolimeru.

Przyjmuje się, że w naturalnej postaci chityna występuje w formie częściowo acetylowanej tj. poprzez grupy OH lub NH2 przyłączona zostaje grupa acetylowi CH3-C=o ( furda 1983).

Interesujące jest, że mimo bliskiego pokrewieństwa z celulozą, nie występuje w roślinach wyższych, wykazuje natomiast w stosunku do nich bardzo dużą aktywność biologiczną min. zwiększając odporność roślin na niekorzystne warunki środowiska, na infekcję grzybami i bakteriami.

Wpływ oligomerów chitozanu na zdrowie człowieka:

Badacze wykazali, że odkryta substancja to inhibitory polimerowe. Stworzone zostały na bazie chitosanu – związku otrzymywanego ze skorupiaków morskich. Działanie polimeru polega na tym, że wiąże się on z białkiem, tworzącym „koronę” wirusa i blokuje jego oddziaływanie z receptorem komórkowym, a w konsekwencji wnikanie wirusa do komórki. 

Chitozan, z którego pozyskuje się związki polimerowe, pod względem chemicznym jest organicznym związkiem z grupy polisacharydów; pochodną chityny, powstająca w wyniku jej częściowej deacetylacji.
Deacetylacja chityny polega na usuwaniu z niej grupy acetylowych, które utwardzają i cementują chitynę. Najwyższą aktywność biochemiczną chitozanu uzyskuje się po jego przetworzeniu w opatentowanym procesie OCHG™. W efekcie uzyskiwany jest mleczan chitozanu czyli chitozan w postaci oligomerów, czyli polimerów, o krótkich łańcuchach i ściśle określonej masie cząsteczkowej. Strukturalnie chitozan jest celulozą (błonnikiem) pochodzenia zwierzęcego, podobnym do fibryny ludzkiej. Jest całkowicie naturalny i dobrze tolerowany przez nasz organizm.
Chitozan działa bardzo korzystnie na cały organizm. Przez specjalistów nazywany jest szóstym – po białkach, tłuszczach, cukrach, minerałach oraz witaminach – składnikiem niezbędnym do życia. Skutecznie oczyszcza i odkwasza organizm, pobudza mechanizmy obronne człowieka, nie pozwala namnażać się komórkom nowotworowym, obniża poziom cholesterolu, pozwala zredukować masę ciała. Za pomocą chitozanu można pokonać wiele chorób, z którymi nie radzi sobie współczesna medycyna.

CHITOZIN FIT C zawiera płynny mleczan chitozanu w postaci oligomerów. Odznacza się bardzo wysoką przyswajalnością i aktywnością biochemiczną, co daje największą efektywność spośród innych znanych produktów zawierających chitozan.

Badania eksperymentalne potwierdzają przeciwdrobnoustrojowy mechanizm działania chitozanu. Związany jest on z rozpadem struktury ściany komórkowej z powodu wolnych grup aminowych obecnych w chitosanie. Dodatnio naładowany chitosan oddziałuje z ujemnie naładowanymi wiązaniami chemicznymi w ścianie komórkowej bakterii lub wirusów, powodując ich rozpad. Następuje to poprzez siły elektrostatyczne, działające między protonowanymi grupami aminowymi a resztami ujemnymi, konkurując o miejsca elektroujemne na powierzchni błony komórkowej mikroorganizmów. Oddziaływanie to zmienia
przepuszczalność błony komórkowej, przyczyniają się do jej rozpadu i wycieku substancji wewnątrzkomórkowej.

Inne badania sugerują, że wokół błony komórkowej mikroorganizmów tworzy się otoczka polimerowa, to znaczy chitosan tworzy swego rodzaju powłokę nad komórką mikroorganizmu, która zapobiega
przedostawaniu się składników odżywczych do tej komórki. Kolejnym odkrytym mechanizmem działania Chitozanu jest wiązanie cząsteczek chitozanu z mikrobiologicznym lub wirusowym DNA, co prowadzi do
hamowania mRNA i syntezy białek.

Udowodniono, że cząsteczki chitozanu są zdolne do penetracji ściany komórkowej bakterii i dotarcia do ich materiału genetycznego.

Działa na wszystkie organy, poprawia stan ogólny organizmu, podwyższając pH do 7,35 – 7,4. odkwasza organizm. Zakwaszenie organizmu powoduje zaburzenie wszystkich procesów biochemicznych organizmu, zagęszczenie krwi, zaburzenie krążenia, bardzo obciąża nerki, powoduje bóle stawów i mięśni oraz sprzyja rozwojowi komórek rakowych. W zasadowym środowisku komórki nowotworowe nie rozmnażają się. Dlatego chitozan stosowany w większych dawkach powoduje śmierć komórek rakowych i zmniejsza rozmiary nowotworów

Chitozan oczyszcza przewód pokarmowy, wątrobę i cały organizm z metali ciężkich oraz toksyn, wiążąc je i wydalając z organizmu. Wyniki badań wskazują, że bardzo skutecznie poprawia stan i funkcjonowanie wątroby i trzustki. Chitozan wiąże też jony chloru z soli kuchennej i wydala je, co zapobiega wytwarzaniu się angiotenzyny – substancji powodującej gwałtowny skurcz naczyń. Dzięki temu działa hipotensyjnie, obniżając ciśnienie krwi.

Preparat wiąże i wydala z przewodu pokarmowego cholesterol, ponieważ ma dodatnio naładowane grupy aminowe przy tym samym pH co przewód pokarmowy. Grupy aminowe wiążą się z ujemnie naładowanymi cząsteczkami, takimi jak lipidy i żółć, uniemożliwiając ich wchłanianie i magazynowanie przez organizm.

Działanie chitosanu w obniżeniu poziomu cholesterolu LDL można wyjaśnić teorią, mówiąca, że sole chitozanu reagują z kwasami tłuszczowymi i wiążą lipidy w mechanizmie interakcji hydrofobowych. Tak związane lipidy są wydalane z przewodu pokarmowego wraz z innymi produktami przemiany materii, a nie wchłaniane zwrotnie, jakby to nastąpiło naturalnie.

Po jego rozpuszczeniu tworzy się powłoka, która działa osłonowo, eliminuje nadkwasotę, stymuluje procesy gojenia, leczy nadżerki, wrzody i ubytki śluzówki. Ubytki śluzówki są powodem przeciekającego jelita („Leaky Gut Syndrome”).

Syndrom przeciekającego jelita jest jedną z głównych przyczyn alergii i chorób autoimmunologicznych, ponieważ niestrawione składniki pokarmowe (np. kazeina, gluten) oraz toksyny, przenikają przez otwory w błonie śluzowej jelita, wnikają do krwiobiegu i w konsekwencji wywołują odpowiedź immunologiczną ze strony układu odpornościowego

Syndrom przeciekającego jelita często wywołują drożdżaki typu Candida. Candida albicans jest pasożytniczym grzybem, który żyje w przewodzie pokarmowym człowieka. Jeśli dochodzi do dysbiozy, czyli zaburzenia prawidłowego składu mikrobioty jelitowej, drożdżaki zaczynają rozmnażać się i dominować. W efekcie wydzielają szereg toksyn i metabolitów, które przedostają się do krwi i zatruwają cały organizm. Wpływa to niekorzystnie na szereg procesów zachodzących w organizmie, zaburza jego funkcjonowanie prowadząc do chorób, w tym także nowotworowych. Oligomery chitozanu skutecznie powstrzymują Candide.

Kwas hialuronowy jest też głównym składnikiem mazi stawowej. Jest odpowiedzialny za lepkość mazi, smarowanie powierzchni stawowych i odżywianie chrząstki. Dlatego chitosan stosowany dłużej poprawia mobilność stawów.

  1. • Wzmacniają odporność organizmu, zwiększając aktywność limfocytów T,
  2. • Hamują zakażenia drobnoustrojami chorobotwórczymi,
  3. • Eliminują zakwaszenie organizmu, podwyższa pH działając zasadowo,
  4. • Działają przeciwnowotworowo, hamują rozmnażanie się komórek rakowych i powstawanie przerzutów,
  5. • Oczyszczają organizm z metali ciężkich i innych szkodliwych substancji (rtęci, kadmu, pestycydów, sztucznych barwników,
  6. • Działają hipotensyjnie – obniża ciśnienie krwi, zmniejsza kurczliwość naczyń włosowatych,
  7. • Obniżają poziom cholesterolu, zmniejsza przyswajanie tłuszczów i cholesterolu w jelitach, oczyszcza naczynia krwionośne z płytek cholesterolowych
  8. • Poprawiają funkcjonowanie wątroby i trzustki,
  9. • Pomagają kontrolować poziom cukru we krwi,
  10. • Chronią śluzówki przewodu pokarmowego, efektywnie przyspiesza gojenie nadżerek i wrzodów,
  11. • Zwalczają syndrom przeciekającego jelita – jedną z głównych przyczyn alergii i chorób autoimmunologicznych,
  12. • Eliminują zgagę, nadkwasotę i wzdęcia,
  13. • Poprawiają stan mikrobioty jelitowej – oczyszczają kosmki jelitowe, poprawiają perystaltykę jelit,
  14. • Zwiększa elastyczność skóry i mobilność stawów, wzmacniają tkankę łączną i chrzęstną
  1. • przy obniżonej odporności i zaburzeniach immunologicznych,
  2. • w profilaktyce nowotworów, chemioterapii, radioterapii, intoksykacji,
  3. • w zapobieganiu chorobom układu krążenia; miażdżycy, zawałom, udarom,
  4. • w nadciśnieniu,
  5. • przy nieprawidłowej pracy wątroby i trzustki oraz cukrzycy,
  6. • nadkwasocie i zgadze,
  7. • przy zapaleniu, nadżerkach i owrzodzeniach przewodu pokarmowego,
  8. • drożdżycy przewodu pokarmowego,
  9. • zatruciach pokarmowych

CHITOZIN FIT C nie powinny stosować osoby uczulone na skorupiaki. Nie zaleca się też podawania go dzieciom do lat 12. Należy zachować 2-godzinną przerwę pomiędzy zażywaniem preparatu zawierającym chitozan, a innymi stosowanymi preparatami i lekami, ponieważ jest absorbentem i może zmniejszać ich przyswajanie.

Stosować 3 razy dziennie po 5 ml (łyżeczka od herbaty) na ½ szklanki wody, najlepiej rano i wieczorem oraz przed jedzeniem.

W celach profilaktycznych 1-2 miesiące 2-3 razy do roku.

Yoshinori Tanaka, Shin-ichiro Tanioka, Miyoko Tanaka Effects of chitin and chitosan particles on BALB/c mice by oral and parenteral administration. Biomaterials 18 (1997) 591-595.

Majeti N.V. Ravi Kumar A reviev of chitin and chitosan applications. Reactive & Functional Polymers 46 2000) 1-27.

Alemdaroglu C., Zelihagul D., Celebi N., Zor F., Ozturk S., Erdogan D. 2006. An investigation on burn wound healing in rats with chitosan gel formulation containg epidermal growth factor. Burns 32, s. 219-327.

Ignacak J., Wiśniewska-Wrona M.,Pałka I.,Zagajewski J., Niekraszewicz A. 2011. Role of chitosan oligomers in regulation of Ehrlich ascites tumor cells proliferation in vitro. Progress on chemistry and application of chitin and its derivatives, Monograph, vol. XVI, Polish Chitin Society, s. 89.

Ravi Kumar N. V. 2000. A review of chitin and chitosan applications. Reactive & Functional Polymers, 46, s.1-27.

Muzzarelli R.A.A., Muzzarelli C. 2005. Chitosan Chemistry: Relevance to the Biomedical Science. Springer Heidelberg, Berlin.

Ming-Tsung Y., Joan-Hwa Y., Yeng-Leun M. 2008. Antioxidante properties of chitosan from crab shells. Carbohydrate Polymers, 74,4, s.840-844.

Obara K., Ishihara M., Ishizuka T., Fujita M., Ozeki Y., Maehara T., Saito Y.,Yura H., Matsui T., Hattori

H., Kikuchi M., Kurita A. 2003. Photocrosslinkable chitosan hydrogel containing fibroblast growth factor-2 stimulates wound healing in healing-impaired db/db mice. Biomaterials, 24, 3437–3444.

Schmitt F., Lagopoulos L., Käuper P., Rossi N., Busso N., Barge J., Wagnières G., Laue C., Wandrey C., Juillerat-Jeanneret L. 2010. Chitosan-based nanogels for selective delivery of photosensitizers to
macrophages and improved retention in and therapy of articular joints. Journal Control Research. 1;144(2):242-50.

Sahm Inan D., Unver Saraydm D. 2013. Investigation of the wound healing effects of chitosan on FGFR3 and VEGF immunlocalization in experimentally diabetic rats. International Journal of Biomedical Materials
Research, 1 (1) 1-8.